Historia komunikacji miejskiej w Białymstoku
1893 r.
Władze Miasta Białegostoku zawarły z Belgijskim Towarzystwem Akcyjnym kontrakt na budowę tramwaju konnego. W ciągu 2 lat w Białymstoku uruchomiono 3 linie. Tramwaje konne kursowały latem od godz. 7 do 23, zimą do godz. 21. Stangreci i konduktorzy nosili specjalne uniformy. Przejazd kosztował 5 kopiejek w I klasie i 3 kopiejki w II.
1925 r.
Pierwszy autobus miejski wyruszył na białostockie ulice. Koncesję na utworzenie komunikacji miejskiej w Białymstoku otrzymała firma Józefa Jagodzińskiego „Samochód”. Przedsiębiorstwo mieściło się w budynku przy ul. J. Kilińskiego 6A, obok biura znajdowały się garaże i warsztaty.
1931 r.
Na ulice Białegostoku wyjechało 14 autobusów. Odpowiadała za nie firma „Autokaros”. Główna i najdłuższa linia nr 1 prowadziła z Dworca Kolejowego, dalej ulicami: H. Dąbrowskiego i Lipową, przez Rynek Kościuszki, ulice: H. Sienkiewicza, Warszawską, Świętojańską do skrzyżowania z ul. A. Mickiewicza. Wszystkie autobusy kursowały od godz. 7 do 22.
Najstarszy, a więc historyczny przystanek autobusowy, który pamięta jeszcze czasy „Samochodu” i „Autokarosa” wciąż znajduje się na ulicy Henryka Sienkiewicza, nad rzeką Białą.
1945 r.
Utworzono Miejski Zakład Komunikacyjny (MZK), który działał w ramach Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej przy ul. Warszawskiej 6. Pierwszym autobusem w powojennym Białymstoku była wojskowa ciężarówka, nazywana „budą”. W dyspozycji MZK było 5 takich aut.
Lata 50.
Do Białegostoku dotarły autobusy: Mavag, Chausson i ZiS. Mavag posiadał dwoje drzwi harmonijkowych sterowanych pneumatycznie i całkowicie wydzieloną kabinę kierowcy, wyposażony był w 24 miejsca siedzące. Czerwony Chausson z 30 miejscami siedzącymi mógł pomieścić maksymalnie 70 osób, a ZiS – ok. 50.
W 1955 r. do miasta trafiły nowe, całkowicie polskiej konstrukcji, autobusy Star 51 i Star 52. Wnętrze modelu Star 51 przedzielono ścianką działową na dwie części. W przedniej części umieszczono fotele dla 18 osób, tylna służyła do przewozu towarów. W modelu Star 52 zrezygnowano ze ścianki działowej, we wnętrzu zamontowano 31 foteli.
W 1954 r. Miejski Zakład Komunikacyjny (MZK) przekształcono w Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne (MPK). Do końca lat 50. w miejskich autobusach pracowali konduktorzy.
1966 r.
Do Białegostoku trafiły pierwsze autobusy Jelcz Mex produkowane w Polsce w latach 1963-1977, z powodu wyglądu zwano je potocznie „Ogórkami”. Autobusy wyposażone były w kasowniki i automaty biletowe.
Lata 70.
Białostockie przyśpieszenie. Rosnąca liczba mieszkańców powodowała spore problemy komunikacyjne. Autobusy były przepełnione. Podjęto decyzję o rozbudowie taboru i budowie nowej zajezdni. W 1977 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne przeniosło się do nowej siedziby i zajezdni zlokalizowanej przy ul. Składowej.
1977 r.
Na białostockich ulicach pojawiły się autobusy Jelcz-Berliet i Ikarus 280.
1982-1983 r.
Wymieniono znaczną część taboru komunikacyjnego na nowoczesne, jak na tamte czasy, autobusy produkcji węgierskiej marki Ikarus.
1991 r.
W wyniku strajku MPK podzielono na trzy spółki: Komunalne Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej, Komunalny Zakład Komunikacyjny i Komunalne Przedsiębiorstwo Komunikacyjne. Rolę organizatora transportu powierzono Zakładowi Obsługi Komunikacji Miejskiej. Po Białymstoku jeździło 215 autobusów, z częstotliwością 5-9 minut na każdej linii.
1991-1992 r.
W Białymstoku pojawiło się 10 autobusów Heuliez produkcji francuskiej, które uzupełniły i unowocześniły miejski tabor.
2006 r.
Białystok wzbogacił się o 43 nowe, niskopodłogowe autobusy MAN z miejscem na wózek inwalidzki, z przyciskami dla osób niepełnosprawnych, rampą wjazdową, systemem zapowiedzi głosowych, monitoringiem wizyjnym i elektronicznymi tablicami. Były to pierwsze w Polsce autobusy MAN z silnikami spełniającymi normy czystości spalin Euro IV.
2007 r.
Anna Łapińska jako kobieta w historii Białegostoku zasiadła za kierownicą autobusu Białostockiej Komunikacji Miejskiej. Dziś miejskimi autobusami kierują 33 kobiety.
Pojawiły się pierwsze rozkłady jazdy dostępne przez telefon komórkowy.
2010 r.
Zakupiono 56 nowych autobusów: 48 Solarisów i 8 Mercedesów spełniających normy czystości spalin Euro V. W tym samym roku wprowadzone zostały także nowe stroje służbowe dla kierowców.
Z białostockich ulic zjechał ostatni Ikarus.
2011 r.
Uruchomiona została Białostocka Karta Miejska oraz system informacji pasażerskiej. Rozpoczęto wydawanie kart imiennych i na okaziciela, wyposażonych w elektroniczną portmonetkę umożliwiającą zakup dowolnego biletu jednorazowego i wieloprzejazdowego. Karta zastąpiła wszystkie rodzaje biletów papierowych.
2011-2012 r.
Białystok wzbogacił się o 70 nowych autobusów Solaris z klimatyzacją w przestrzeni pasażerskiej, spełniających normy czystości spalin Euro V.
2013 r.
Na białostockie ulice wyjechały: autobusy marki Mercedes, jako pierwsze w Polsce spełniające wygórowane normy czystości spalin Euro VI oraz pierwszy w Polsce autobus hybrydowy MAN. Mieszkańcy Białegostoku w internetowym konkursie wybrali dla niego imię „Gekon”.
2015 r.
W jubileuszowym roku 120-lecia, Białostocka Komunikacja Miejska wzbogaciła się o 10 nowych autobusów: 3 Solarisy, 5 Mercedesów i 2 minibusy Kapena. Białostocki tabor autobusowy należy do najmłodszych i najbardziej ekologicznych w Polsce.
